สปิริตของน้องมอส
    

ffffffffffเวลา 12.00 น. สตูดิโอ 67 ซอยสุขุมวิท 67
ff5---4---3---2---แอ๊คชั่น

ff“ ฮัล-โหล...ล...ล...ล...ล...ไปอยู่ที่ไหนเธอ...อ...อ...ffอ...อ... ffฮัล-ffโหล...ล...ล...ล...ล...ทำไมไม่รับffสาย...ย...ย...ย...ย...

ffฮัล-โหล...ล...ล...ล...ล...เธอแอบไปหาใคร...ร...ffร...ร...ร ฮัล-ffโหล...ล...ล...ล...ล...เดี๋ยวจะโทรอีกffที...อี...อี...อี...อี... ”

f(เสียงตะโกน) “ ...คัท... ”

“ พักกินข้าวก่อนแล้วกัน เดี๋ยวค่อยมาลุยกันต่อ ” ผมตะโกนบอกให้กองถ่ายพักกินข้าว

“ เป็นไงมอส วันนี้ดูรื่นเริงเป็นพิเศษ มี ของดี สิท่า ” ผมถามมอส เพราะเห็นอาการของเขา ดี ผิดสังเกต

“ เพิ่งกลับมาจากเล่นคอนเสิร์ตเมื่อเช้านี้เองพี่ ”

“ ไม่เหนื่อยแย่ ” ผมทัก

“ เหนื่อยพี่ แต่มีเรื่อง เฮ สุดๆ ”

“ จะเล่าให้ฟังไหม ” ผมถามเขา

“ อยู่แล้วพี่ ”

fffff(ผมรู้ว่ามอสเป็นยังไง ถ้าเขาอยากเล่าเรื่องสักเรื่อง เขาจะไม่มีวันหยุดเด็ดขาดถ้าเรื่องยังไม่จบ)

“ เมื่อวานผมมีคิวต้องไปเล่นคอนเสิร์ตที่จังหวัดสุราษฎร์ฯ พอขึ้นเครื่องได้ก็หลับยาวเลย จนกระทั่งมาถึงสนามบิน จากสนามบินมาโรงแรมเข้าที่พักได้ก็หลับอีก ไม่รู้เป็นอะไรพี่ อย่างกับกินยานอนหลับไปทั้งขวด ”

“ คงเพลียงาน ” ผมตั้งข้อสังเกต

“ มาตื่นอีกทีก็ตอนที่พี่ทีมงานมาปลุกให้ไปกินข้าว พอกินเสร็จก็เตรียมตัวไปเล่นคอนเสริตเลย ” มอสเริ่มเล่าติดลม

“ ฝนตกหนักมากพี่ ตอนที่ไปถึงที่เวทีไม่เจอใครเลย นอกจากช่างไฟ ช่างเสียง 4-5 คน ทั้ง ๆ ที่เป็นเวลาเกือบสามทุ่ม ”

“ เล่นกี่โมง ” ผมถาม

“ สี่ทุ่มพี่ ”

“ อีกตั้งชั่วโมงกว่า ” ผมคำนวณเวลา อีกตั้งนาน

“ ผffffffผมก็คิดแบบพี่นี่แหละ ” มอสเล่า (ผมเริ่มตีสีหน้าสงสัยมองเขา)

“ เวลาผ่านไปสามทุ่มครึ่ง ฝาซาเม็ด คนเริ่มกางร่ม ทยอยกันมา 3-4 คน ”

“ รู้ได้ยังไง 3-4 คน ”

“ ผมแอบดูอยู่หลังเวที ” มอสบอก

“ แหม ! เช็คเรตติ้งน่าดูนะ ” ผมแซว

“ เวลาผ่านไป...สามทุ่มสี่สิบห้านาที คนเริ่มหนาตาขึ้น ”

“ เพียบ เลยสิ ” ผมคิดอย่างนั้น

“ เพิ่มมาอีก 4-5 คน ” มอสว่าเสียงปรกติ

“ อ้าว !” ผมอุทาน

ffffffffffมอสทำท่ายกมือขึ้นนับ “ 3 บวก 4 เท่ากับ 7
4 บวก 5 เท่ากับ 9 รวมกันแล้วก็ 16 พอดี ”

 

NEXT